Elsbeth over vakantie in Canada

In 1977 hadden onze ouders een leuk plan voor een gezinsvakantie. Oom Amerik en Tante Ma zouden naar Nederland komen en wij konden in hun huis in St Thomas bivakkeren. We hebben daar een reuze leuke vakantie gevierd. Joep of Annja sliep in de ‘basement’, maar volgens mij was dat niet minder huiselijk en aangenaam koel in die warme zomer. We leerden de Canadese tak van de familie kennen en voelden ons er thuis.

Er werd een auto gehuurd en we maakten met ons vijven een reis om het Huronmeer. Nu waren we al eens om het IJsselmeer getoerd, wat op die jongere leeftijd al indruk op ons maakte. Ons landje van herkomst: afsluitdijk, logeren op een boerderij in Rottevalle, rijtuigenmuseum, echt stamhotelletje in Assen en de Ellert en de Brammert. Of haal ik nu een aantal vakanties door elkaar. Onze ouders stelden de vakanties met veel zorg en tijd samen. En zij probeerden er altijd wel iets aardrijkskundig, historisch, cultureels of iets met natuur in te stoppen. Zoals ook het geval was bij de zuidelijke rondreis langs Kerkrade (bei die Kirche gerade aus und dan nach links…) en Uden.

Maar deze rondrit lang het Huronmeer was geweldig voor een stelletje tieners als wij en een stelletje ouders die nog nooit Canada hadden aangedaan. (Of pa wel?) En dat voor zulke wereld reizigers. Ze waren meer Oosters georiënteerd zullen we maar zeggen.

We kwamen natuurlijk door de V.S. We gingen bij Port Huron de Blue Water Bridge over en kwamen zo van Ontario in Michigan. Via Saginaw, Gaylord met z’n Call of the Wild museum, Mackinaw en weer een grote brug, de Soo locks en via Sault ste. Marie naar Ontario. Ergens was er ook een groothandel waar het altijd kerst is. Onder weg genoten we van de uitzichten over het meer en de stranden. Genoeg gelegenheid voor Ma en Annja om te zonnebaden. We picknickten op ruime groene parken. Daar was het toilet soms weliswaar een gat in de grond achter een deurtje, maar dat moet je ook beleven. Als gezonde aanvulling op de hamburgers maakte pa een grote hoeveelheid groene salade in de (schoongemaakte) wasbak van hotel of motel en die werd dan weer meegenomen in de piepschuim doosjes van de beroemde keten met de M.

Na Sault Ste. Marie begon het prachtige natuurschoon in Canada. Naaldbomen, rotsen aflopend in het meer, ruimte, St Josephs Island, waar Joep z’n hengeltje uitgooide en een hele grote vis te pakken had. En natuurlijk Little Current met het bungalowtje waar de bank 's avonds voor de deur geschoven werd. En ik de autosleutel in het dashboard liet schuiven

Alweer op de terugtocht deden we Niagara aan. Daar liepen we met al onze zintuigen, ik weet niet hoeveel rondjes (en foto’s), van al dat neerstortende en weer in kleine druppeltjes omhoog stuivende water te genieten. Al was de rivier in de diepte, toch werden we zo nat.

Deze vakantie en talloze andere in Wijster, Pattaya, Singapore , Noordwijk en Merrick zal ik niet gauw vergeten. Jullie stonden altijd klaar om van de vakantie een onvergetelijke tijd te maken.

vakantie op de Filippijnen

Ester stuurde over de vakantie op de Filippijnen het volgende verhaal op:
"In 1975 zijn we 2 weken op (Paas)vakantie geweest in Manila, adres Juan Luna 40 (zie huis no. 7) Hier woonde de fam. Krechman. Omdat Aad in de cateringkeuken van de Phillipine Airlines als kitchen adviser zou gaan werken en de dhr Krechman in Bangkok in de KLM catering keuken, hebben we huizen geruild om eens rond te kijken in Manila. Ook voor scholen voor de kinderen. We kregen tijdelijke toegangskaarten voor het zwembad in de Sportsclub. Er was een poloclub naast het zwembad. Daar werd druk gespeeld. We gingen er vaak naar toe. Het was er erg warm in die tijd. Er was een avondklok ingesteld van 22.00 tot 6.00 uur uit veiligheids overweging.

Uiteindelijk zijn we er nooit gaan wonen, want Aad kreeg niet voor elkaar dat hij in een hogere functiegroep zou komen; niet alleen in Manila maar ook op Schiphol. Dat was hem op papier toegezegd. Zolang hij in Manila werkte was het geen probleem maar eenmaal terug in Nederland zou hij weer ingeschaald worden in een lagere functiegroep. Dit was belachelijk: Aad heeft de opdracht teruggegeven en wij zijn in juli 1975 verhuisd naar Nederland."

vakanties in Singapore, Maleisië en Indonesië

Van Ester ontving ik dit verhaal over hun vakanties uit de tijd dat ze in Singapore woonden:
"We gingen in Singapore nogal eens naar het strand bij Changi Point in de buurt van het vliegveld. Toen mijn zuster Truus bij ons logeerde gingen wij er 's morgens met een taxi heen en lieten ons om 5 uur 's middags ophalen door Aad. Wij namen een koelbox, ligstoelen en handdoeken mee. Er waren daar wel w.c.'s en douches. We liepen wel eens naar het dorp om iets warms te eten. Halverwege de weg naar het vliegveld had je zogenaamde openlucht eettentjes (hawker centres); 's avonds bestelden wij daar meestal een grote schaal saté en die namen we dan mee naar het strand. We hadden ligstoelen bij ons en zaten zo naar de lichten van de haven te kijken terwijl wij aten; verlichte schepen die op de rede lagen. Want niet alle schepen konden binnenvaren in de haven. Toen Wim en Leny bij ons logeerden, hebben we hen ook een keer meegenomen. Ze waren zó onder de indruk."



Hierboven zie je een plaatje van de monding van Changi river bij Changi Point.Hieronder zie je een plaatje van een hawker centre: Newton Circle. Voor een mooie zwart-wit reportage van Changi Point kun je op de site van Peter Chou kijken. Voor kleurenfoto's van Singapore in het algemeen kun je kijken op de site van P H Yang.



Ester schrijft verder: "Vanuit Singapore kon je heel makkelijk naar Maleisië rijden over de courseway richting Johor Baharu. Wel eerst een visum halen bij de ambassade. Over de Bukit Timah Road, die recht naar de courseway liep, gingen wij dan op vakantie voor een weekend of een week. We gingen naar het strand aan de Zuid Chinese Zee bij Kota Tinggi. Daar was een chain-hotel. Daar bespraken we dan een kamer voor een bepaalde tijd. Om daar te komen moest je door een groot palmbos. Olie-palmen en en ook rubberbomen. Vanaf het strand liep je zo de bush in bij wijze van spreken. Oppassen voor slangen. Het was daar een prachtig vlak breed strand. We zijn er onder andere geweest met Truus en met Elsbeth en Bert en talloze andere keren. Één keer zijn we van de weg afgeweken een dorpje in, waar Aad atap wilde kopen voor de openings presentatie van de nieuwe catering keuken..
We gingen ook wel naar Malacca, een stadje aan de Straat van Malacca aan de andere kant van Maleisië. Een paar kilometer voorbij dat stadje was een appartementen hotel met zwembad. Daar logeerden we dan. Wij zijn er eens heen gegaan met Annja, Joep en Rita. Het plan was naar Kuala Lumpur door te rijden, maar zij hadden het zo naar hun zin in dat hotel, dat we daar gebleven zijn. Bezoek gebracht aan het stadje Malacca, waar gebouwen uit de tijd van de Oostindische Compagnie te zien waren, o.a. een kerk; allemaal rood geverfd.

Vanuit Singapore hebben wij een reis ondernomen naar Indonesie; met name Jakarta. We logeerden bij Joop Rijkelijkhuizen, die aan de Garuda was uitgeleend. Die nam ons mee de berg op, de Puncak (het oude Bogor), en boven aangekomen was daar een restaurant waar je snert kon eten. Het was daar een stuk frisser dan beneden. Vanuit het restaurant hadden we een prachtig uitzicht op de bergen eromheen. De auto van Joop haperde toen we omhoog reden. Hij heeft er wat aan gesleuteld; toen ik vroeg of het gemaakt was, zei hij: “ja”. Maar ik heb flink in de rats gezeten toen we weer naar beneden reden. We kwamen langs theetuinen met plukkers; ik vond dat heel apart. Zo kon je het eens van dichtbij bekijken. We zijn er in de Botanische Tuinen geweest; een park waar een kleine begraafplaats was uit de tijd van de O.I.C. en waar de Nederlandse Gouverneur vroeger zijn woning had. Ook zagen we bomen, die vol hingen met kalongs (een soort vleermuizen die ook wel bekend zijn onder de naam: vliegende honden)."


Deze foto komt van de wikipedia, en de volgende drie zijn door Bert gemaakt.

vakanties in Thailand 3: leen geen auto van een Chinees

Klik op de foto's om er een grotere versie van te bekijken. Ester stuurde het volgende verhaal op:
"Toen we eenmaal de weg een beetje wisten, gingen we regelmatig op vakantie naar Bang Lamung aan de westkust van de Golf van Thailand. Even voor het toeristendorp Pattaya waren enkele kleine bungalowparken gevestigd. We boekten altijd een bungalow op het park Rock Cottages, dat gerund werd door èèn van de vele Thaise prinsen. Het wemelde van de prinsen in Thailand doordat de koningen vaak meer dan één vrouw hadden (Koning Bumiphol niet, zover ik weet). Het was best een eind rijden vanaf Laksi Bangkhen, waar wij woonden. Ik denk twee uur. Het laatste stuk ging door de bergen, dus was ik altijd blij als we er waren.

De beste bungalow was nr 8, die practisch op het strand stond. Je kon vanuit je bed de zee en het strand zien. Ook hier geen airco maar horramen, zodat wij het duidelijk hoorden als 's morgens vroeg de vissersbootjes uit de haven vertrokken naar de visgronden. En dat was zo prachtig, dat geluid van die motortjes over het water in de stille ochtend. Althans dat vond en vind ik. Het strand was een soort privé strand; er kwamen alleen mensen die daar een bungalow gehuurd hadden. Soms kwamen er jongens met kleine paardjes, waarop de kinderen ritjes konden maken. We namen ook wel logés mee. Mijn Moeder bij voorbeeld en de familie Dirkzwager. Ook de dochter van het Hoofd Catering op Schiphol. Namen weet ik niet meer.
Het gebeurde eens dat wij op vakantie moesten of we wilden of niet. Daar er een periode aankwam waarin veel werk aan de winkel was voor Aad. Het had te maken met evacuatie vanuit Nieuw - Guinea of zoiets. Maar we hadden net onze auto verkocht en nog geen andere. Maar Aad kreeg van Chinese leveranciers een auto te leen. Dus dat was opgelost, dachten we. We starten opgewekt vanuit Laksi richting strand, maar in Bangkok begon de ellende; de accu was op en we moesten nieuwe accu erin laten zetten. Dat duurde even natuurlijk, maar uiteindelijk konden we verder. We zijn zonder problemen bij de Rock Cottages aangekomen. De auto hadden dagen niet gebruikt. Maar op een gegeven dag wilden we naar Pattya voor een verzetje. Op de terugweg bleef de auto halverwege de z.g. boulevard staan en deed niets meer. Het bleek dat de startmotor en het stuur niet meer werkten. We stonden net bij een soort rotonde met een boom in’t midden. Een Chinese man kwam met een zak gereedschap aanlopen om ons te helpen, maar dat werd niks. De auto werd op het terrein van die Chinees geduwd en hij belde een monteur om de auto te repareren. Wij zijn met een pickupje naar de Rock Cottages teruggegaan.

De volgende dag was de auto klaar en kwam de monteur hem brengen. Wat de kosten waren weet ik niet meer, maar er moest een nieuwe startmotor in; wat er met het stuur gebeurd is ben ik vergeten. Na een paar dagen vertrokken we weer richting Laksi. We waren nog niet goed en wel onderweg of daar valt een stuk van de knalpijp naar beneden. Bij een fietsen reparatie tent langs de weg een stuk hondenketting om de knalpijp gebonden. Het ging even goed. Toen kwam Frans Evers , die ook aan het strand was en tegelijk met ons terug ging, naast ons rijden en riep dat er vonken uit de straat sprongen onder de auto. Wij zijn gestopt en met draaiende motor zijn Niet en Lom, onze bedienden uitgestapt en bij Frans in de auto gaan zitten om het gewicht te verminderen. Wij zijn doorgereden naar Laksi en zijn nergens meer gestopt; we waren als de dood dat die ellende auto het niet meer zou doen. Toen de Chinezen de auto kwamen halen, kregen ze hem met geen mogelijkheid aan de praat, zodat ze hem weg moesten laten slepen.

Dus leen nooit een auto van een Chinees als je op vakantie gaat."

vakanties in Thailand 2: diarree, beug en vliegende mieren

Dit is deel twee van de serie van Ester over vakanties in Thailand. Ester schrijft:

"Toen Elsbeth ongeveer 5 maanden oud was, zijn we weer naar Hua Hin gegaan; nu voor twee weken. Weer een kleinere bungalow gehuurd via het Railway Hotel; ook op palen op het strand. Het was een zeer eenvoudige bungalow: de veranda was de eet-/zitkamer; een hokje met een houtskoolpot om te koken en een eenvoudige douche.

We hadden een of twee meisjes bij ons; Lom en Adsjela. Een kleine en een grotere slaapkamer met muggenhorren. Geen koelkast en dat was de oorzaak dat Elsbeth na verloop van tijd diaree kreeg. De voedselpotjes konden niet koel bewaard worden. We zijn uiteindelijk twee dagen eerder teruggegaan omdat de diaree niet onder controle te krijgen was. Wij kregen op het laatst ook diaree. We zijn huilend weggereden.

Maar er gebeurde tijdens die vakantie iets heel geks. Aad was naar de markt in het dorp gegaan om spullen te kopen om een “beug” te maken. Die zette hij bij eb uit in zee en de bedoeling was dat er vis zou zitten aan de haken die aan het beugtouw gemaakt waren. De lijn werd met een pen op het strand vastgezet en Aad zwom met de lijn zee in zo ver als hij kon en zette de lijn daar vast met een grote steen. De volgende morgen zitten wij op de veranda te ontbijten en tot onze verbazing komt er een Siamees voorbij met de beug en een tweede met de grote vissen die eraan hadden gezeten. Dat was lachen. We hebben ze maar laten gaan.

We hebben die vakantie ook voor het eerst vliegende mieren gezien daar op het strand Hele zwermen kwamen op het enige brandende lampje af op de veranda. We hebben het zonnegordijn laten zakken om van ze af te komen."

vakanties in Thailand 1: een inbreker

Ester had het goede idee om een serie te schrijven over de vakanties in Thailand. Zij schijft over de eerste vakantie het volgende:
"Voor ons eerste vakantieweekend sinds we in Thailand waren gingen naar het strand van Hua Hin. Een dorp aan de oostkust van de Golf van Thailand. Er stond ook het zomerverblijf van de Thaise Koninklijke familie. Vandaar kon je per trein naar Maleisië en door naar Singapore. Via het Railway Hotel hadden we een grote bungalow op palen op het strand gehuurd. Het was een rit van 2 ½ a 3 uur, denk ik. We gingen met z’n zessen in een stationwagen van de KLM stationmanager Loet v.d.Oord. Dit omdat ik in verwachting was van Elsbeth en niet heen en weer gebobbeld mocht worden. Buiten ons waren dat Hens v.d.Riet met zijn vrouw Freddy, die de hotelmanager op Laksi verving wegens vakantie, Toos Reichholt, secretaresse op Schiphol, die op vakantie was en San Pau, een van de bedienden.
Toen we op onze bestemming aankwamen, gingen we na gesettled te zijn gezellig op de waranda wat drinken en later eten. Waar we dat vandaan hadden, het eten bedoel ik, weet ik niet meer. In de slaapkamers stonden bedden met klamboe’s De ramen bleven gewoon open. Midden in de nacht wordt ik wakker doordat er een plank kraakte en zag een donkere figuur in onze kamer staan. Ik gaf een gil en stond gelijk rechtop in bed onder de klamboe. Die figuur vloog naar het raam en liet zich naar beneden zakken. Iedereen kwam op het gegil af natuurlijk. Het bleek, dat de inbreker al in alle kamers geweest was en het een en ander had weggenomen. Gelukkig hadden de mannen hun portemonnee in de zak van hun lange broeken laten zitten, die in de kast hingen. Hun shorts hingen over de stoelen, daar was niets te halen. We zijn allemaal op het strand gaan kijken, maar hij was allang verdwenen. We vonden alleen de tas van Toos met gelukkig haar paspoort er nog in. Verder hebben we, nadat we van de schrik bekomen waren, een leuk weekend gehad met z’n allen."

rondreis in Canada

Aad en Ester hebben met hun gezin in 1977 een grote reis naar Canada gemaakt. Ester's oom Amerik van Rijn woonde daar met zijn gezin, in St Thomas, Ontario. Natuurljk werd de familie bezocht. Op de foto zie je Ester, de kinderen en de neven en nichten van Rijn plus aanhang en hun kinderen: (staande van L naar R: Elsbeth, Susan, Jeffry, Mark, Ester, Dorothé, Gerda [met haar beide dochters Jackie en Sadie], Annja, Margareth en Ely; [knielend van L.naar.R] Joep, George, Brian, Charles en Bill. Klik op de foto om er een vergroting van te bekijken.

Aad schrijft in een verslag van deze reis: ¨We maakten eeen onvergetelijke reis door Canada. We hadden met oom Amerik en tante Ma afgesproken dat wij hun woning mochten gebruiken tijdens ons verblijf in Canada terwijl zij ons huis konden gebruiken in Holland, maar zij deden dat niet. In Canada aangekomen werden we in Toronto van het vliegveld afgehaald en reden in plm 1 1/2 uur naar St Thomas. Daar was het een fantastische ontmoeting met neven en nichten en met hun families. De familie van Rijn woonde op een groot compound met twee van hun kinderen en de andere twee woonden in de naaste omgeving. Op de foto mis ik Larry Brockenshire ( de man van Gerda) en enkele kleinkinderen.
We maakten een trip naar Buffalo en Niagara; een reis door tabakkwekerijen met talloze houten huisjes waarin de tabak werd gedroogd. Er woonden veel Hollanders, veel van Friese afkomst, in dit gebied. In Buffalo kochten we o.a. een aantal nieuwe koffers.
Met George v.d.Kooy (man van Margareth) gingen we vissen en ja hoor! Aad ving een hele grote zalmforel, waaromheen we later een lunch gebouwd hebben met de hele familie. Ook maakten we met George een tocht naar Lake Erie; daar aangekomen, lag er een lange pier het meer in. Toen vertelde hij, dat er 14 dagen ervoor een Fries kind met vakantie in Canada van de pier was geslagen met een droevige afloop. George was een echte liefhebber van vissen. Zo kweekte hij zijn eigen pieren. Margareth zijn vrouw vond het allemaal wel goed. Bill en Sue (zijn vrouw) regelden een leuke BBQ bij hen thuis met veel van hun vrienden. Sue gaf les in schaatsen. Dit was de tijd van Erik Heiden en zijn zus."

Aad en Ester maakten met hun gezin ook een reis rond lake Huron. Op de foto hieronder zie je Annja, Aad, Joep en Ester bij de custom checkup (douane) in Port Huron. Ook heb ik een kaart van Lake Huron en enkele foto's van de Niagara watervallen van internet geplukt. Klik er op om een grotere versie te bekijken.

Aad schrijft verder over deze reis: "Toen begon de tocht der tochten in een bruine ford, gehuurd en gebouwd in St Thomas en spik splinter nieuw. We kregen het advies bij Detroit niet de verkeerde afslag te nemen, want , zo zei men, dat kon gelijk het einde van de tocht zijn. Maar het ging goed we reden in Michigan van hotspot naar hotspot. Een prachtig gebied met veel rijkdom. Zo kwamen we in de buurt van Saginaw bij een megastore met kerstartikelen. Ongelooflijk wat er zoal werd aangeboden. De kerstbomen reikten tot aan de hemel. En dat in mid summer met zeer veel kopers.
Bij de Locks bij Sault Ste Marie besloten we het bij Lake Huron te houden. Onze intentie was rond de great lakes te gaan. Deze meren zijn zo groot, dat de schepen zo groot zijn als zeeschepen. Persoonlijk heb ik bij de HAL gevaren van Hallifax naar Montreal en Toronto. Zo bekeken wij de schutsluizen, winkelden wat en ontmoetten er Hollanders, die ook aan het trekken waren. Een indrukwekkend geheel. Toen we besloten niet rond Lake Superior te gaan, begonnen we aan de terugreis aan de Canadese kant van het meer. De Canadese kant was qua natuur veel mooier dan de Amerikaanse kant. Zoals we de gehele reis hadden gedaan rond 5 uur in de middag zochten we een motel op (als je later kwam waren de meeste vol). Toen we ergens in de bergen reden, stond er plots eensoort Eland voor onze auto; dat was apart. Het bleek een indianen reservaat te zijn waar we doorhen reden.
Veelal maakten we voor de maaltijden gebruik van Mac Donald's of Roy Rogers' en soms een restaurant als dat zo uitkwam. Voor ontbijt en onderweg maakte ik meestal sandwiches en gemengde salades. Daar gebruikten we de big mac schaaltjes voor. Bij een van de motels was een stroompje. Wij vissen ( onderweg hadden we vistuig gekocht) en ja we vingen vis. Joep had de eerste lummels te pakken. Bij dat motel kon de deur niet op slot. Je moet niet moeilijk doen, dus ledikant voor de deur en slapen.



Ook een leuke plek was het eilandje Little Current. Prachtig aan het water. Een van ons gooide de autosleutels op het dashboard en die zakten weg. Een monteur moest er aan te pas komen om het dashboard te demonteren. Op zondag was dat. De bungalow, die we daar konden huren (direct aan het meer) had ook zijn beste tijd gehad, maar het was de enige die nog vrij was. Maar de natuur was daar schitterend. Zo kwamen we van de ene verassing in de andere. Plots kwamen we in een klein stadje, een drukte van belang, daar ontmoetten we weer Hollanders. We kochten daar o.a. poolpakken om thuis te gebruiken bij het vissen met de Jan Es.
Nog even dit: Toen we weer in St Thomas terug waren , hebben wij het Noorderlicht gezien op een lange gezellige avond. Recent heeft Eli Wielhouwer ons laten weten, dat er sinds die tijd geen Noorderlicht is waargenomen. Rest mij te zeggen dat het afscheid van de fam. van Rijn ons zwaar viel.¨ Hieronder zie je een foto van het noorderlicht die ik van internet geplukt heb. Wil je er meer van weten kun je op de volgende link klikken.

Ester op vakantie

Op deze foto's zie je Ester op vakantie. De eerste foto is uit de tijd dat zij in Leiden bij het advocatenkantoor werkte. Ester was toen twee keer op vakantie in een kamphuis op de Veluwe, samen met een collegaatje. Ze waren (de fiets ging mee) op de trein gestapt, maar vergaten een keer uit te stappen. Zo kwamen ze in alle staten in Zwolle terecht. Gelukkig mochten ze van de conducteur mee terug zonder te betalen.
De tweede foto is van een vakantie in Doetinchem, toen Ester in Oegstgeest werkte, samen met collega Lenie Ammeraal (rechtsonder op de foto).

vliegen, vliegtuigen en vliegvelden

Hierboven zie je een Flying Dutchman, het toestel waarmee Aad en Ester in 1958 naar Bangkok vertrokken. Sinds die tijd hebben ze in vele andere typen vliegtuigen de wereld over gevlogen. Aad heeft bij elkaar zon 548 vluchten gemaakt, en heeft daarbij ruim 1,6 miljoen kilometer afgelegd: dat is ruim 40 x de aarde rond, of ruim 2 x naar de maan en terug!
Over vliegreizen schrijft Aad het volgende:
"Bert heeft aan de hand van (bijna) alle tickets of jackets, die ik al die jaren heb opgespaard, uitgerekend, dat ik ruim 40 keer rond de aarde gevlogen ben. De meeste reizen waren dienstreizen , maar ook wel I.P.B. (Indien Plaats Beschikbaar) reizen. Deze laatste vonden wij niet prettig. Het gebeurde te veel, dat je na alles geregeld te hebben, niet mee kon. Immers volbetalende passagiers gaan voor, ook dat weet je vooraf.
De eerste I.P.B. vlucht was voor Ester; zij ging alleen naar Holland voor het huwelijk van haar broer. Bij aankomst hoorde zij, dat haar moeder in het ziekenhuis lag met met een ernstige blindedarmontsteking. Zij kon dus de bruiloft niet bijwonen. Ester is samen met haar broer Piet en haar zuster Truus met haar Oom Piet, die voogd was over Piet naar Epe gereden. Wij waren nog maar net op weg, toen Truus erachter kwam dat Piet de "struik"bruidsboeket was vergeten, dus gingen ze even terug. So far, so good, maar voor de terugreis naar Bangkok bleef zij staan, dus terug naar Noordwijk. Zij vond dat waardeloos, want Annja en Joep's verjaardag op 26 juli miste zij; en dat was helemaal niet leuk. Maar de kinderen en ik in Bangkok vonden het ook niet leuk.
Ik had ondertussen 2 pony's laten komen als atractie voor de kinderen. Ester had had al de overige activiteiten van te voren geregeld. De twee taarten maakte ik zelf met kaarsen en al. Maar al met al werd - mede door de hulp van de Plaswijck bewoners - het toch een heel leuk verjaardagsfeest.
Dat we niet mee konden gebeurde verschillende keren o.a. Malaga Spanje; Willemstad Curacao; Rome Italie en Schiphol.
Na een vlucht naar Nice, Frankrijk, waar we midden in de nacht aankwamen, hebben we besloten niet meer I.P.B. te reizen. Nu sinds kort is er een nieuwe regeling en krijg je een geboekte plaats voor 20% korting op de dagprijs. De korting wordt wel bij je inkomen geteld, dus daar betaal je belasting over."

Op de volgende links kun je meer lezen over de vliegvelden waar Aad heeft gewerkt. Klik op een link om er meer van te weten. De tekst is meestal in het Engels.

• Don Mueang International Airport, het (oude) vliegveld van Bangkok, waar Aad dus werkte in zijn Bangkokse tijd. Sinds 2006 wordt dit vliegveld nauwelijks meer gebruikt, en gaat bijna alles naar het nieuwe Suvarnabhumi Airport.


• Manila International Airport , dit heet tegenwoordig het Ninoy Aquino Internaional Airport. Aad werkte hier in 1975 bij de Philippine Ainways.


• Schiphol


• Singapore Changi Airport , hier werkte Aad in zijn Singapore tijd.


• In de VS kwam Aad op de volgende vliegvelden: John F. Kennedy International Airport (NY), LaGuardia Airport (NY), Ted Stevens Anchorage International Airport (Alaska), Hartsfield-Jackson Atlanta International Airport (Georgia), Baltimore-Washington International Thurgood Marshall Airport (Maryland), Chicago O`Hare International Airport (Illinois), Los Angeles International Airport (California), Orlando International Airport (Florida) en Houston George Bush Intercontinental Airport (Texas). In Canada: Calgary International Airport (Alberta), Halifax Robert L. Stanfield International Airport (Nova Scotia), Montréal-Pierre Elliott Trudeau International Airport (Quebec), Ottawa/Macdonald-Cartier International Airport (Ontario), Toronto's Lester B. Pearson International Airport(Ontario) en Vancouver International Airport (BC).


• Hato Airport , dit is het vliegveld van Willemstad, op Curaçao. Aad kende het als het "Albert Plesman Airport".

verkeringstijd

Hierboven zie je enkele foto's uit de verkeringstijd van Aad en Ester. Klik op de foto om een grotere verise te bekijken. De foto's zijn gemaakt tijdens een vakantie die Aad en Ester samen hadden in 1956. Aad was toen afgekeurd voor het varen met de HAL. De vakantie was in de buurt van Rijssen en duurde twee weken.
Aad schrijft over deze vakantie:
"De vakantie in Rijssen begin zomer 1956 was er een om nooit te vergeten. Als 25 en 26 jarige ongehuwde jonge mensen huurden we 2 kamers bij een jong gezin, dat pas begonnen was in een soort melkbedrijf en het geld van de verhuur goed konden gebruiken. Wij waren de eerste gasten. Zij hadden een baby van een paar maanden; een gelukkig jong gezin. Het was voor mij wel vreemd om ’s morgens aan de ontbijttafel te zitten in een vreemde omgeving. De mensen verwenden ons geweldig.
We reisden met de trein van Leiden naar Rijssen; fietsen mee. We reisden 1e klas. Ook een dienst kameraad, Krein van Spijk, was aan boord. Hij ging naar Groningen. Met Krein lag ik in militaire dienst in Bergen op zoom.
Vanuit Rijssen maakten we [het was steeds mooi weer] elke dag fietstochten. Een keer, toen we onze boterhammen wilden opeten, werden we belaagd door een zwerm vliegen, die ons, toen we vluchtten, nog achtervolgden. Het was, denk ik toch wel, een vliegenjaar, want als we ergens iets gingen drinken, stond er een soort vliegenvanger op tafel. We maakten ook een tocht naar Bad Boekelo. Dat vonden we toen al erg imposant met zo’n golfslagbad. Ja, het was een mooie vakantie van twee jonge mensen, maar wel erg kort."