Posts tonen met het label kinderen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kinderen. Alle posts tonen

zaterdag 27 oktober 2007

Elsbeth over vakantie in Canada

In 1977 hadden onze ouders een leuk plan voor een gezinsvakantie. Oom Amerik en Tante Ma zouden naar Nederland komen en wij konden in hun huis in St Thomas bivakkeren. We hebben daar een reuze leuke vakantie gevierd. Joep of Annja sliep in de ‘basement’, maar volgens mij was dat niet minder huiselijk en aangenaam koel in die warme zomer. We leerden de Canadese tak van de familie kennen en voelden ons er thuis.

Er werd een auto gehuurd en we maakten met ons vijven een reis om het Huronmeer. Nu waren we al eens om het IJsselmeer getoerd, wat op die jongere leeftijd al indruk op ons maakte. Ons landje van herkomst: afsluitdijk, logeren op een boerderij in Rottevalle, rijtuigenmuseum, echt stamhotelletje in Assen en de Ellert en de Brammert. Of haal ik nu een aantal vakanties door elkaar. Onze ouders stelden de vakanties met veel zorg en tijd samen. En zij probeerden er altijd wel iets aardrijkskundig, historisch, cultureels of iets met natuur in te stoppen. Zoals ook het geval was bij de zuidelijke rondreis langs Kerkrade (bei die Kirche gerade aus und dan nach links…) en Uden.

Maar deze rondrit lang het Huronmeer was geweldig voor een stelletje tieners als wij en een stelletje ouders die nog nooit Canada hadden aangedaan. (Of pa wel?) En dat voor zulke wereld reizigers. Ze waren meer Oosters georiënteerd zullen we maar zeggen.

We kwamen natuurlijk door de V.S. We gingen bij Port Huron de Blue Water Bridge over en kwamen zo van Ontario in Michigan. Via Saginaw, Gaylord met z’n Call of the Wild museum, Mackinaw en weer een grote brug, de Soo locks en via Sault ste. Marie naar Ontario. Ergens was er ook een groothandel waar het altijd kerst is. Onder weg genoten we van de uitzichten over het meer en de stranden. Genoeg gelegenheid voor Ma en Annja om te zonnebaden. We picknickten op ruime groene parken. Daar was het toilet soms weliswaar een gat in de grond achter een deurtje, maar dat moet je ook beleven. Als gezonde aanvulling op de hamburgers maakte pa een grote hoeveelheid groene salade in de (schoongemaakte) wasbak van hotel of motel en die werd dan weer meegenomen in de piepschuim doosjes van de beroemde keten met de M.

Na Sault Ste. Marie begon het prachtige natuurschoon in Canada. Naaldbomen, rotsen aflopend in het meer, ruimte, St Josephs Island, waar Joep z’n hengeltje uitgooide en een hele grote vis te pakken had. En natuurlijk Little Current met het bungalowtje waar de bank 's avonds voor de deur geschoven werd. En ik de autosleutel in het dashboard liet schuiven

Alweer op de terugtocht deden we Niagara aan. Daar liepen we met al onze zintuigen, ik weet niet hoeveel rondjes (en foto’s), van al dat neerstortende en weer in kleine druppeltjes omhoog stuivende water te genieten. Al was de rivier in de diepte, toch werden we zo nat.

Deze vakantie en talloze andere in Wijster, Pattaya, Singapore , Noordwijk en Merrick zal ik niet gauw vergeten. Jullie stonden altijd klaar om van de vakantie een onvergetelijke tijd te maken.

dinsdag 23 oktober 2007

familiecollage

Dit is nog niet af! Er moeten misschien wat foto's vervangen worden, en misschien moet ik het width="150" formaat van de foto's nog aanpassen. Misschien kunnen de personen op de foto's nog een kort tekstje opsturen, zodat ik dat eraan kan koppelen?


woensdag 28 februari 2007

vernoeming van de kinderen

Gevraagd naar de herkomst van de roepnamen van hun kinderen schrijven Aad en Ester het volgende: "Elsbeth is vernoemd naar Esters moeder. Die noemde men Bets: dat vonden wij niet zo mooi, en Elsbeth is leuker ook voor een klein kind.!
Annja is vernoemd naar Aad's moeder. Die noemde men bij haar doopnaam Janna. We hebben de letters omgedraaid (vandaar de tweemaal N) . Ook dat vonden we leuker.
Joep is vernoemd naar Aad's vader Johan. Die noemden ze Joop. Op z'n Engels uitgesproken is dat Joep. Ook hier vonden we dit leuker."

Alledrie de namen gaan ver terug in het voorgeslacht.
In het volgende lijstje zie je waar de naam Elisabeth (Elsbeth dus) vandaan komt. Je moet wel twaalf generaties teruggaan om de eerste persoon te vinden met de naam Elisabeth. De personen waarnaar vernoemd is staan vetgedrukt.

  1. Elisabeth Ackerman (trouwde ca 1634 te Rijnsburg met ds Theophilus Copius)
  2. ds Theophilus Copius (hun zoon, trouwde 1675 in Rijnsburg met Elisabeth van Hof)
  3. Elisabeth Josijn Copius (hun dochter, trouwde ca 1702 te Rijnsburg met Harmen Roseeuw)
  4. Grietje Roseeuw (hun zoon, trouwde ca 1730 te Rijnsburg met Daniël van der Kwaak)
  5. Lijsbeth van der Kwaak (hun dochter, trouwde in 1760 te Rijnsburg met Cornelis van der Vijver)
  6. Prijna van der Vijver (hun dochter, trouwde in 1791 te Rijnsburg met Gerrit de Haan)
  7. Elisabeth de Haan (hun dochter, trouwde in 1820 te Rijnsburg met Samuel de Mooij)
  8. Abraham de Mooij (hun zoon, trouwde in 1849 te Rijnsburg met Geertrui Paauw)
  9. Elisabeth de Mooij (hun dochter, trouwde in 1870 te Rijnsburg met Amerik van Beelen)
  10. Geertruida van Beelen (hun dochter, trouwde in 1903 te Katwijk met Willem van Rijn)
  11. Elisabeth van Rijn (hun dochter, trouwde in 1929 te Rijnsburg met Jan van der Deijl)
  12. Ester van der Deijl (hun dochter, trouwde in 1957 te Noordwijk met Adriaan Jacobus Schild)
  13. Elisabeth Schild (is dus Elsbeth)
In het volgende lijstje zie je waar de naam Janna (Annja dus) vandaan komen. Je moet wel elf generaties teruggaan om de eerste persoon te vinden met de naam Janna of Jannetje. In de vierde generatie vind je dat er zowel aan vaders- als aan moederskant is vernoemd. Daarom geef ik de eerste drie generaties tweemaal weer. De personen waarnaar vernoemd is staan vetgedrukt.

  1. Jannetje Dircx (trouwde ca 1640 te Rijnsburg met Elias Henricxsz van der Brom)
  2. Willem Eliasz van der Brom (hun zoon, trouwde ca 1665 te Rijnsburg met Grietje Pieters Hogerbaan)
  3. Jannetje Willems van der Brom (hun dochter, trouwde ca 1680 te Rijnsburg met Dirk Gerrits van Egmond)
  4. Gerrit Dirks van Egmond (hun zoon, trouwde in 1716 te Rijnsburg met Jannetje Teun Verpijn)

En nu de andere tak (bij generatie 4 komen ze bij elkaar)

  1. Jannetgen Dircxdr (trouwde ca 1620 te Rijnsburg met Pouwels Abelsz)
  2. Dirk Pouwels Verkijn (hun zoon, trouwde in 1647 te Rijnsburg met Janneke Claesdr van Hollebeecke)
  3. Theunis Dirks Verpijn (hun zoon, trouwde in 1692 te Rijnsburg met Marijtje Florisdr van Burnhoorn)
  4. Jannetje Teun Verpijn (hun dochter, trouwde in 1716 te Rijnsburg met Gerrit Dirks van Egmond )
  5. Willem van Egmond (hun zoon, trouwde in 1766 te Rijnsburg met Grietje Zwaan)
  6. Dirk van Egmond (hun zoon, trouwde in 1798 te Rijnsburg met Gerritje Hogewoning)
  7. Jan van Egmond (hun zoon, trouwde in 1837 te Rijnsburg met Ariaantje van der Meij)
  8. Maria van Egmond (hun dochter, trouwde in 1864 te Rijnsburg met Gerrit ten Donkelaar)
  9. Johanna ten Donkelaar (hun dochter, trouwde in 1888 te Rijnsbrug met Wilem van Egmond)
  10. Janna van Egmond (hun dochter, trouwde in 1924 te Rijnsburg met Johan Schild)
  11. Adriaan Jacobus Schild (hun zoon, trouwde in 1957 te Noordwijk met Ester van der Deijl)
  12. Janna Schild (is dus Annja)

Wat Joep betreft zijn we gauw klaar: die is vernoemd naar zijn opa Johan Schild, en in diens directe voorgeslacht kom je die naam niet meer tegen. Maar als je ervan uitgaat dat Johan hetzelfde is als Jan (of bij een vrouw Janna en Johanna), kun je ook dezelfde lijn als die van Annja gebruiken. In dat geval is Joep dus zowel naar zijn opa als zijn oma vernoemd!

zondag 25 februari 2007

Aad als matchmaker

Dit verhaal gaat over Sita Rijkelijkhuizen en Pieter Verhoeven. Aad schrijft over zijn rol als matchmaker:
"Pieter kwam bij de KLM als assistant Hotel en Catering manager. Hij had een hotelopleiding op het hoogste niveau gevolgd in Lausanne in Zwitserland. Daar ontmoette hij een Thaise medestudente en ze besloten na hun studie naar Thailand te gaan. De hotel industrie was daar booming. De vriendschap liep uit op een teleurstelling, zodoende kwam de KLM in “the picture”
Ik leerde Pieter kennen als een gedegen jongeman. Op Plaswijck woonde ook een chef technische dienst – Joop Rijkelijkhuizen – met zijn vrouw en twee dochters en een zoon. Hun dochters kwamen over in de vakanties. Onder een kop koffie in m’n kantoor zei ik : "Pieter als je echt een vent bent moet je de oudste dochter van Rijkelijkhuizen zien te versieren." Twee dagen later kwam hij naar me toe: “Hé, Aad wat denk je, vanavond ga ik met Sita naar de bioscoop!" En zo is het begonnen. Het resultaat was later hun huwelijk op de Nederlandse Ambassade, met Elsbeth en Annja als bruidsmeisjes en Joep en Sita's broer Robbert als bruidsjonkers. Sita's moeder, die kort na de bruiloft is overleden, noemde mij toen de 'matchmaker".
Op de foto's zie je het bruidspaar, Robbert (het broertje van Sita) en verder natuurlijk Joep, Annja en Elsbeth. Zien de Thaise jurkjes er niet prachtig uit?

ziek in het Bangkok Nursing Home

Ester schrijft over de keren dat Aad en de kinderen in het Bangkok Nursing Home moesten worden opgenomen: "Aad bracht drie keer een tijdje in de Nursing Home door. De eerste keer door een val van z’n paard, dat in een volgelopen gat stapte. Aad zijn sleutelbeen was ontzet en werd weer vast gezet met een pees uit zijn been. De operatie aan zijn been was erger dan die van het sleutelbeen. De tweede keer lag Aad er voor het weghalen van zijn keelamandelen, daar hij geregeld angina had. De derde keer was Aad er een paar dagen voor het elimineren van een lintworm.

Ik kwam er nog een keer terecht, maar niet voor mezelf. Annja en Joep hadden een of ander virus opgelopen en bleven maar overgeven terwijl wat je ze te drinken gaf er met zelfde vaart weer uitkwam. De hele nacht zat ik tussen twee bedden in ieder een theelepeltje vocht toe te dienen. Maar het hielp niet. Weer de dokter gebeld, die zei: ze drogen uit; ze moeten naar de Nursing Home komen. Dus ik heb een paar dagen samen met ze in de Nursing Home gebivakkeerd. Ik sliep bij hen op de kamer. Zij werden meteen plat gespoten en aan het infuus gelegd.. Toen was het leed snel geleden.

Elsbeth heeft er ook nog eens gelegen in de Paasvakantie. Ze klaagde van tijd tot tijd over buikpijn tot op de eerste dag van de Paasvakantie zij buikpijn kreeg, die niet meer wegging. Na vele uren hebben we de dokter gebeld. Mw. Ettinger was er bijna zeker van dat ze blinde darm ontsteking had en zei: kom naar de praktijk dan kan ik haar onderzoeken. Wij woonden drie kwartier rijden van de stad, zoals gezegd. Dus dat was niet naast de deur. Eenmaal daar aangekomen bleek inderdaad, dat Elsbeth blinde darm ontsteking had. Onmiddellijk naar de Nursing Home, en mw Ettinger belde een chirurg Wij hadden dat niet verwacht en stonden verbluft te kijken. Ik met Elsbeth naar de Nursing Home en Aad terug naar huis om kleding en toiletartikelen te halen. De Siamese chirurg kwam bij Elsbeth kijken en vroeg haar het een en ander. Elsbeth kon vlot in het siamees antwoorden. En na een injectie werd zij van de kamer afgereden naar de operatiekamer, mij totaal verbijsterd achterlatend. Ik zei, maar mijn man is er nog niet. Daar wachtten ze niet op. Het was dus echt spoed geblazen. Later zei dokter Ettinger dat het nog maar net op tijd was geweest."

donderdag 22 februari 2007

bevallen in het Bangkok Nursing Home

Op deze foto's (klik erop voor een grotere versie) zie je het Bankok Nursing Home. Op de eerste twee foto's het uitzicht vanuit en op het Home. Op de tweede foto zie je boven de ingang iets wits: daar lag Ester op het balkon.
Ester schrijft zelf over het Nursing Home het volgende: "Het Bangkok Nursing Home was eigenlijk een verpleeghuis waarheen huisartsen hun patiënten stuurden voor bevallingen en operaties. Bij bevallingen kwam de eigen huisarts assistentie verlenen, bij operaties werd meestal een Siamese chirurg ingeroepen.
Voor de KLM fungeerde het echtpaar Ettinger als huisartsen. Mevr Ettinger was onder andere verloskundige. De Ettingers hadden jarenlang in China een praktijd gehad, maar zijn gevlucht met achterlating van praktisch alles toen het daar te heet onder hun voeten werd. Dit was tijdens de Chinese revolutie, waarbij Mao en de communisten in 1949 aan de macht kwamen. De Ettingers hebben daarna in Thailand een nieuwe praktijk opgebouwd.
In noodgevallen althans voor de mensen, die op Laksi woonden, gingen we naar het militair hospitaal, dat achter het vliegveld Don Muang lag of ligt. Dat was voor ons veel dichter bij. Ook haalden we daar onze injecties als we weer op reis gingen naar Nederland."

De foto's hieronder zijn van Aad met Elsbeth, Ester met Elsbeth en Ester.
Ester schrijft verder: "Onze kinderen zijn in het Bangkok Nursing Home geboren. Elsbeth als eerste kind. Omdat wij 3 kwartier rijden van de stad Bangkok woonden, zei dokter Ettinger steeds als ik voor controle kwam: denk er om als je maar iets voelt, onmiddellijk komen. Nou dat is ook gebeurd. ’s Morgens al aardig vroeg waren we op weg; ik ging er fluitend heen. De arts dacht dat het wel even zou duren voor dat bevalling begon, maar dat had ze mis, want in een mum van tijd was de geboorte in volle gang. Boven m’n hoofd hing een snoer met een bel, die ik als een gek indrukte. Toen zag ik ze allemaal naar de verloskamer komen, doordat de verloskamer dwars op het gebouw stond en alles open was, met veranda’s.

Annja is geboren om plm 9 uur ’s morgens en Joep eigenlijk ook. Die bevallingen gingen een stuk beter. Joep kwam op de derde verjaardag van Annja. Die had daardoor een slechte verjaardag en begreep er niks van."

woensdag 21 februari 2007

dopen Elsbeth, Annja en Joep

Aad en Ester waren in Bankok lid van de International Church of Bangkok, waar zij ook hun kinderen lieten dopen. Op de eerste foto zie je de doop van Elsbeth, op 11 januari 1959. De predikant is ds Tucker. Op de tweede foto zie je de doop van Annja, 23 oktober 1960. De predikant is ds Douglas Vernon. Op de derde foto zie je Joep in doopjurk samen op de foto met de rest van het gezin. Joep is in augustus 1963 in de Wattana Church, 67 soi 19, Sukhumvit, Bangkok gedoopt door Ds. D.Taylor Potter. Er is tijdens die dienst geen foto gemaakt. Het was in beide kerken in Bangkok niet de gewoonte dat er tijdens dedoopplechtigheid foto's gemaakt werden, maar er was begrip voor het thuisfront, dus maakte men foto's na de dienst. Dat was bv op Curacao in de" Fortkerk" wel anders veel familie die met camera's stonden te fotograferen. Dit ontlokte een predikant de volgende opmerking: "Het valt mij op dat er wel foto opnamen gemaakt worden, maar geen audio opnamen." Helaas is de exacte doopdatum van Joep niet teruggevonden.

zondag 11 februari 2007

Nederlandse feesten in Bangkok

Als er typisch Nederlandse feesten te vieren waren dan werd aan Aad gevraagd om deze voor te bereiden voor wat betreft het voedsel en de aankleding. Zo waren er de haringfeesten, sinterklaasvieringen op de ambassade, feesten voor de hoogste manager van de KLM in Bangkok, huwelijksfeest van Sita en Pieter, het eieren zoeken met Pasen etc. Over enkele van deze feesten zijn aparte stukjes te vinden op deze site.


Op deze foto zie je het eieren zoeken met Pasen. Dit werd jaarlijks georganiseerd door de Nederlandse Vereniging Thailand. Aad schrijft hierover:
"Met Pasen was het altijd eieren zoeken op Plaswijck. Dit werd georganiseerd door de Nederlandse vereniging en stond uitgebreid vermeld in het verenigingsblad "De Tegel". 's Morgens vroeg kwamen er een paar ouders veel eieren verstoppen op het terrein voor het hoofdgebouw. Ook onze kinderen deden daar aan mee. Joep zit op z'n knieën bij de stenen trap naast de boom. Aan de andere kant van de boom staan Sam Pauw, Som en 3 diningroom Boys naar hem te kijken. Ik verdenk Joep er van, dat hij iets had gezien... Annja staat ook rechts, midden voor het bordes, voor de man met de uitgestrekte arm. Elsbeth staat ook rechts, maar dan iets lager op de foto: nog op de weg tussen twee meisjes in, klaar voor de zoektocht. Ieder kind kreeg een plastic zak om de eieren in te stoppen. Later als de strooptocht was afgelopen werden er drankjes en versnaperingen uitgedeeld."


En hierboven zie Elsbeth en Annja verkleed als engeltjes en Joep als herder tijdens een uitvoering met Kerstfeest. Klik op een foto om er een vergrote versie van te bekijken. Volgens Aad ging dit niet van de Nederlandse club uit, maar van de zondagschool van de de International Church, maar volgens Elsbeth is het toch de Nederlandse club geweest. Aad herinnert zich ook nog dat Willem Nagel (alias J.B. Charles) tijdens één van deze uitvoeringen naast hem zat.

Ook waren er via de Nederlandse Club wel uitvoeringen waarbij de Nederlandse kinderen een uitvoering gaven in klederdracht. Zie de foto hieronder.